Sevgili Dostum,
Bu mektubu sadece ve sadece sana yazıyorum. Ama sadece ve sadece sana, yanlış anlaşılma olmasın. Her mektubun adresine ulaşacağını umarak PTT'ye olan güvenimi seninle paylaşıyorum. Postacı geliyor ve sen de heyecanlanıyorsun, gerçi günümüzde kalmadı pek ama olsun mektup nostaljik ve otantik olduğuna inandığım ögeler, onların üstünden prim yapma ve kulağa daha sanatsal gelme ihtiyacı duyuyorum. Tüm yazıya öncelikle şöyle bir göz gezdiriyorsun, kimi kısımlara takılıyor gözün, ne kadar gereksiz kelimeler var, acaba onları aradan çıkarmalı mı? Hayır diyorsun, bodoslama girilmez, neyime gerek, ön sevişme anlamsızlaşır, baştan sona, ayaktan başa ayıp, dümdüz ne güzel, doggy falan da neymiş, böylece cinsel ilişkiye giriyorsun. Sadece bir saniye sürüyor bunlar, ama ben sana söyleyeyim, bu bir saniyeni bile boşa harcıyorsun, çünkü dostum özgür bir insan olduğunu biliyorum ve sana metafor olarak verdiğim bu kadına yapabileceğin gibi aynen, bu mektubu da istediğin yerden yalamaya başlamakta özgürsün diyorum.
Buradan mı başladın okumaya, peki öyle olsun, bunun için gücenecek değilim, ne yaparsan yap, zaten bildiğin 5 sayfa falan saçmaladım birbirinden alakasız parçalar olarak nerden başlasan fark etmez.
İkinci bir Toraman ya da Ali Hazar Faik olmak niyetinde değilim, bırak bunları, okumuş olduğum herhangi bir insandan bile gölgeler taşıyor olabileceğim kaygısı bu satırları yazarken dahi her daim titretiyor beni, çünkü gölgeler çok ağır ve ben çok küçüğüm. Ama bir o kadar da heyecanlandırıyor her seferinde lise yıllarındaki intahalciliğim aklıma geliyor. Neyse ki bilgisayar var, eskiden o küçücük anlaşılmayan el yazımla kütüphanelerde kimsenin bakmadığı kitaplardan paragraflar çalarak yazılar oluştururdum, şimdi copy paste yaparak zaman kazanabiliyorum, yoksa bu kadar yazıyı arka arkaya nasıl yayınlayabilirdim ki?
Hayalet diye bir şey yoktur, biliyorum, fakat onlarla aramdaki tek fark da bu sanırım. Kalan herşey aynı !!! En önemlisi de onların aletlerle benim alet aynı, ama senin alet bambaşka.
Şimdi de buraya mı geçtin? Çok iyi!
Aletler dedim! Evet, aletler! Böyle bölük pörçük yazmaya hep şu aletler itti zaten beni, seks yapamadım ve kafayı yedim. O hayaletler de çok çekti bunlardan. Ne yapacaklarını, neyle, nasıl yapacaklarını hep şaşırdılar, anlayamadılar, dışlandılar, sonra da öldüler !!! Benim de basit ama düşünen bir aletten farkımın olmadığını anlayıverdim böylece.
İkinci bir Toraman ya da Ali Hazar Faik olmak niyetinde değilim, bırak bunları, okumuş olduğum herhangi bir insandan bile gölgeler taşıyor olabileceğim kaygısı bu satırları yazarken dahi her daim titretiyor beni, çünkü gölgeler çok ağır ve ben çok küçüğüm. Ama bir o kadar da heyecanlandırıyor her seferinde lise yıllarındaki intahalciliğim aklıma geliyor. Neyse ki bilgisayar var, eskiden o küçücük anlaşılmayan el yazımla kütüphanelerde kimsenin bakmadığı kitaplardan paragraflar çalarak yazılar oluştururdum, şimdi copy paste yaparak zaman kazanabiliyorum, yoksa bu kadar yazıyı arka arkaya nasıl yayınlayabilirdim ki?
Hayalet diye bir şey yoktur, biliyorum, fakat onlarla aramdaki tek fark da bu sanırım. Kalan herşey aynı !!! En önemlisi de onların aletlerle benim alet aynı, ama senin alet bambaşka.
Şimdi de buraya mı geçtin? Çok iyi!
Aletler dedim! Evet, aletler! Böyle bölük pörçük yazmaya hep şu aletler itti zaten beni, seks yapamadım ve kafayı yedim. O hayaletler de çok çekti bunlardan. Ne yapacaklarını, neyle, nasıl yapacaklarını hep şaşırdılar, anlayamadılar, dışlandılar, sonra da öldüler !!! Benim de basit ama düşünen bir aletten farkımın olmadığını anlayıverdim böylece.
Açıp açıp konuşayım, bende ve hayaletlerde olmayan aletler tarafından paramparça edilip sonra da bir araya getirilmiş bu vücut, günde tam 3 yarım dönere talim. Bitmek bilmeyen bir hippilik silsilesi mi, böyle de denemez. Haydi illa bir isim koyacaksak koca bir pinti diyelim, çünkü biriktirmekten başka şansım yok. Ölene kadar vaktim bol. Ben Merkez Büfe'yi ayakta tutmayı başaramazsam, sana güveniyorum.
Ben sana güveniyorum, eh o zaman senden bazı ricalarım da olacak. Eve gelirken bi yarım tavuk bi de kola alır mısın? Beni hiç görmedin, 2-3 senedir yokum ortada, kendi kafama göre takılıyorum. Ama çok acıktım be hacı. Ah ne kadar da boş ricalar, umutlar! Ama neyse yine de aklında bulunsun o taraftan geçersen alıver.
Ben sana güveniyorum, eh o zaman senden bazı ricalarım da olacak. Eve gelirken bi yarım tavuk bi de kola alır mısın? Beni hiç görmedin, 2-3 senedir yokum ortada, kendi kafama göre takılıyorum. Ama çok acıktım be hacı. Ah ne kadar da boş ricalar, umutlar! Ama neyse yine de aklında bulunsun o taraftan geçersen alıver.
Henüz pek bir şey anlatamadı bu mektup fakat merak etme, bundan sonra yazacaklarım da anlatamayacak. Mecazi konuşmuyorum, cidden olacak bu dediğim, neyse birkaç sayfa sonra görürsün zaten. Ben dönene kadar ne anlatırlarsa anlatsınlar inanma, ben gelince de bana inanma, başka İhsan istEnes.
Sonunda bitti. Başlamadan hem de, eğer buradan başladıysan okumaya.
(Seç hepsini ve akabinde sil. “Okuruma mektup” soytarılığına daha fazla katlanamam artık. Ama... Siktir, tabii ki yapamam!)
(Seç hepsini ve akabinde sil. “Okuruma mektup” soytarılığına daha fazla katlanamam artık. Ama... Siktir, tabii ki yapamam!)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder